Η δημοκρατία που ονειρεύτηκαν οι ήρωες του Πολυτεχνείου,που εδραίωσε ο Κ. Καραμανλής τα πρώτα χρόνια τ ης μεταπολίτευσης και που έφερε στην σημερινή της μορφή ο Α. Παπανδρέου χωρίς τα διχαστικά διλήμματα του παρελθόντος, δεν έχει δυστυχώς την ποιότητα που ονειρευόταν με ευθύνη των ιδίων και των διαδόχων τους. Παρά την επίπλαστη ανάπτυξη-βασισμένη στον πακτωλό χρημάτων που εισέρευσαν στα δημόσια ταμεία από τους πλούσιους και ανεπτυγμένους ετέρους μας στο κάποτε "κακό συνδικάτο" ΕΟΚ,αλλά και στους Ολυμπιακούς αγώνες του 2004-οι περισσότεροι Έλληνες πολίτες δεν απολαμβάνουν καλύτερο επίπεδο διαβίωσης σε σχέση με τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης.
Η ανεργία καταγράφεται πλασματική μη περιλαμβάνοντας τους εκατοντάδες χιλιάδες φοιτητές,τους προσφάτως δαιμονοποιημένους stagieurs(όπως κάποτε οι υπάλληλοι της Ολυμπιακής) και τους ημιαπασχολούμενους των 300-400 ευρώ. Η αύξηση του ΑΕΠ και κατά συνέπεια και του κατά κεφαλήν ΑΕΠ οφείλεται εν πολλοίς στην τεράστια ανάπτυξη του χρηματοπιστωτικού συστήματος με τις πάρα πολλές για την μικρή μας αγορά τράπεζες να αποτελούν τον πυλώνα της οικονομίας, μιας οικονομίας βασισμένης στον ασταμάτητο δανεισμό των οικονομικών μονάδων(επιχειρήσεις,νοικοκυριά). Ένα σύστημα που στηρίχτηκε με πακέτο 28 δις ευρώ χωρίς λόγο, χρήματα ή εγγυήσεις που για άλλες πολιτικές έμοιαζαν υπερβολική πολυτέλεια, το οποίο ουδέποτε οχλήθηκε για περιορισμό του μεγάλου επιτοκιακού περιθωρίου δανείων-καταθέσεων,για τις γελοίες προμήθειες σε συναλλαγές και επομένως για τα τεράστια κέρδη του εν είδει καρτέλ, την ώρα που τα χρηματοπιστωτικά συστήματα του υπόλοιπου δυτικού κόσμου απειλούταν με κατάρρευση λόγω τεράστιων ζημιών.Οι εργαζόμενοι των 700 ευρώ και οι επί ξύλου κρεμάμενοι ανασφάλιστοι εργαζόμενοι, οι εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες που εργάζονται σε απάνθρωπες πολλές φορές συνθήκες για ελάχιστα ευρώ χωρίς να πληρώνουν εισφορές επιβαρύνοντας το δημόσιο σύστημα υγείας και μη ανατροφοδοτόντας τα προς πτώχευση ασφαλιστικά ταμεία επαπειλώντας το ασφαλιστικό σύστημα με ολική κατάρρευση, συντελούν σε ένα εκρηκτικό κοινωνικό τοπίο χωρίς διέξοδο.
Είναι,λοιπόν,απολύτως λογικό σε ένα τέτοιο νοσηρό κοινωνικό περιβάλλον να υφέρπουν τρομοκρατικά στοιχεία αυτοαποκαλούμενα "επαναστάτες",αλλά και να εκκολάπτεται το αυγό του φιδιού, ο ρατσισμός και η ξενοφοβία. Ούτε 10 χρόνια δεν πέρασαν από την εμφανιζόμενη εξάρθρωση της 17Ν και η τρομοκρατία ζει και βασιλεύει. Από την άλλη στοιχεία που βρίθουν με ρατσιστικό μένος εναντίον των μεταναστών βρήκαν πολιτικό "καταφύγιο" κάτω από μια καλοστημένη δήθεν κεντροδεξιά λαϊκίστικη ιδεοληψία που προάγουν,δυστυχώς, τα διαπλεκόμενα με την πολιτική εξουσία ΜΜΕ. Πάνω από 1.200.000 ψηφοφόροι δεν προσήλθαν στις κάλπες την πρόσφατη εκλογική αναμέτρηση καταδεικνύοντας την αδιαφορία ή και την αηδία τους για το υπάρχον πολιτικό σκηνικό, ένα δικομματικό σκηνικό με δορυφόρους φινιρισμένους με λαϊκισμό,φρούδες ελπίδες και ευσεβείς πόθους της πάλαι ποτέ αριστεράς, αλλά και διαπλεκομένων προσφάτως ευαισθητοποιημένων για το περιβάλλον.
Είναι λοιπόν ισχυρή μια τέτοια δημοκρατία;Φοβούμαι πως όχι.Σε κάθε περίπτωση,όμως,δανειζόμενος μια εξαιρετική φράση που άκουσα σήμερα, οι επαναστάτες διαδηλώνουν, μάχονται και σκοτώνονται...δεν σκοτώνουν!

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου